fbpx
Blog

Stop de doorstart

Stop de doorstart

‘Zwakke’ bedrijven die al dan niet vooropgezet failliet gaan, zouden niet mogen doorstarten omdat ze de markt voor gezonde installatiebedrijven negatief beïnvloeden. Een uiteenzetting.

 

Het besef dat we ons in een nieuwe werkelijkheid bevinden dringt langzaam tot iedereen in de bouw- & installatiebranche door. Het wordt nooit meer zoals het is geweest. Er is een kaalslag gaande. Productiecijfers van Uneto-VNI onderschrijven dit beeld. In 2014 bedraagt het productievolume woning- en utiliteitsbouw nog maar 71% t.o.v. het productievolume in 2009.

 

Drama’s

Een koude sanering van het aantal installatiebedrijven is dus onontkoombaar. Alleen de sterke bedrijven zullen overleven. Wanneer ik de afgelopen 4 maanden terugkijk kan ik binnen een straal van 35 km om ons bedrijf moeiteloos 7 bedrijven noemen die er nu niet meer zijn. Bij elkaar z’n 400-500 medewerkers die een nieuwe baan moeten zoeken en waarvan de gezinnen in financiële onzekerheid leven. Persoonlijke drama’s in een omvang die wij in onze generatie nog niet eerder hebben meegemaakt.

 

Waarom valt een bedrijf nu écht om?

Als reden van het faillissement wordt vaak de economische malaise als oorzaak gegeven. Dit vind ik echter te gemakkelijk. Waarom gaat het ene bedrijf dan wel failliet en het andere bedrijf niet? Het ene bedrijf is gewoon zwakker dan het andere bedrijf. Vaak is een faillissement het gevolg van een combinatie van diverse factoren die gelijktijdig plaatsvinden en die elkaar versterken waardoor uiteindelijk een gebrek aan cash ontstaat en men niet meer in staat is om aan de betalingsverplichtingen te voldoen. In mijn optiek zijn de economische omstandigheden enkel bepalend voor het moment waarop een bedrijf failliet gaat maar liggen de diepere oorzaken altijd binnen het management van het bedrijf zelf. Zelfs wanneer het faillissement het gevolg is van een grote klant die omvalt ligt de oorzaak nog bij de eigen organisatie. Het weerstandsvermogen is te laag, de afhankelijkheid is te groot of er is een te hoog risico genomen.

 

Doorstartverbod voor zwakke broeders

Ik pleit er daarom voor dat bedrijven met een zwakker management die het loodje leggen niet zondermeer zouden mogen doorstarten. De medewerkers van deze bedrijven kunnen gaan werken bij de sterke bedrijven en ook hun klanten worden hier met open armen ontvangen. Zo ontstaat er weer een nieuwe en gezonde balans tussen vraag en aanbod.

 

Vooropgezette doorstarters

Steeds vaker word ik echter geconfronteerd met bedrijven die na een vooropgezet faillissement eenvoudig weer met een schone lei doorstarten. Met crediteuren en debiteuren worden voorafgaande aan het faillissement regelingen getroffen. De kernleveranciers worden onder druk gezet en willen toekomstige omzet in een krimpende markt niet missen. Daarnaast wordt een groot deel van hun vorderingen gedekt door een kredietverzekering. Debiteuren hebben vaak nog termijnen openstaan en maken met het doorstartende bedrijf een afspraak om tegen een ander bedrag de klus af te maken en de garantie over te nemen.

 

Een rekenvoorbeeld ter illustratie

Een project met een omvang van 500.000,- en een looptijd van 12 maanden.

6 maanden na aanvang project gaat het installatiebedrijf failliet.

10 termijnen groot 50.000,-  en een betalingstermijn van 45 dagen. 

Werkelijk verwerkt:   250.000,- 
Gefactureerd:            200.000,-
Betaald:                    150.000,-.

Curator gaat achter 50.000,- aan maar debiteur claimt stagnatieschade + garantie en treft een schikking groot 25.000,- tegen finale kwijting. De overeenkomst is als gevolg van het faillissement volgens de overeengekomen algemene voorwaarden automatisch ontbonden. Het nieuwe opstartende bedrijf neemt project en garantie over en sluit hiervoor een nieuwe overeenkomst  groot 275.000,- met deze debiteur. De debiteur betaald uiteindelijk geen 500.000,- maar (275.000+150.000+25.000 =) 450.000,-. Het doorstartende bedrijf krijgt 275.000,- om de klus af te maken en heeft nog maar 250.000,- aan kosten.

 

Belang curator niet altijd marktbelang

Voor curatoren is het vaak onmogelijk om in een korte tijd de exacte stand van het onderhanden werken te bepalen. En waarom zou hij/zij zichzelf druk maken: er ligt immers al een uitgewerkt plan met een redelijk bod voor de activa en werkgelegenheid voor een belangrijk deel van het personeel. Als doorstartende partij kies je enkel die projecten uit om af te maken waarop je marge verwacht, en het is eenvoudig om in het personeelsbestand te snijden. Eén mailtje van de benoemde curator naar de Rechter Commissaris is voldoende om binnen één week een klap op deze deal te krijgen. Want tijd is geld, zeker in een doorstartscenario. Alles moet liefst binnen enkele dagen worden geregeld anders zijn de projecten weg, vermindert de waarde van de boedel en daarmee de kans op een succesvolle doorstart. Daarnaast is ook de curator gebaad bij een snelle deal want des te minder tijd hoeft hij zelf in de afwikkeling van het faillissement te steken. Even voor de vorm nog diagonaal door de boekhouding neuzen of er geen sprake is van paulianeus handelen door de bestuurder en weer een faillissement afgewikkeld. Er blijft zo voor zijn kantoor voldoende ruimte over om (binnen grenzen) lekker ruim te kunnen declareren. Op deze manier maken we het de zwakke vakbroeders wel erg gemakkelijk om door te starten en lean & mean de markt weer te gaan bevechten. Daar deze handelswijze worden de goedwillende installateurs getroffen en benadeeld.

 

Rol voor groothandel

Onze branche kent z’n 10-20 kerngroothandels van enige omvang. Stel dat deze hun sterke klanten steunen en geen medewerking meer verlenen aan dit soort praktijken dan wordt het doorstarten een stuk moeilijker. De sterke bedrijven in hun klantenbestand maken dan de vrijgekomen projecten af en nieuwe projecten komen via hun bestaande sterke klanten weer als vanzelf naar hen toe. Zo zorgen we als branche dat de pijn van deze crisis niet lang blijft nazeuren maar kort en hevig is. Dit lijkt me op termijn meer met maatschappelijk verantwoord ondernemen hebben te maken dan nu meewerken aan het circus van een doorstart en gaan voor de korte termijn omzet.

 

Bekijk hieronder een uitzending van Een Vandaag, waarbij de voors en tegens van stille bewindvoering en snelle doorstarten na faillissement wordt behandeld.

 

 

sitestat

Over Marc van Delft

Marc van Delft (1966) is directeur van totaalinstallateur en technisch dienstverlener Van Delft Groep in Nieuwkuijk. Marc van Delft blogt over mensen, gebeurtenissen en observaties die hem inspireren, prikkelen, of van invloed zijn op het bedrijf.

Bekijk alle berichten van Marc van Delft

2 reacties op “Stop de doorstart

  1. M van Os schreef:

    Eindelijk iemand die de visie in ons bedrijf deelt. Gaat je concurrent in de buurt failliet. Die concurrent die al jaren niet goed rekent tijdens het uitbrengen van een offerte. Die concurrent die als gevolg van zijn slechte prijs de arbo maar weg laat; die concurrent die tijdens het uitvoeren van een werk een beetje rommelt om kosten te besparen. Ben je hem eindelijk kwijt en denk je mooi dan kan ik een gedeelte van zijn klanten overnemen, dan blijkt hij door te starten. Betaalt een groot gedeelte van zijn rekeningen niet. Houdt dezelfde slechte organisatie in het bedrijf. Houdt wel de beste medewerkers en is op deze manier weer jaren uit de kou.

    Daar sta je dan met je organisatie, alle belasting betaalt; alle cao regels nageleefd; alle crediteuren betaalt; alle garantie naar je klanten nagekomen.

    Het doorstarten van een bedrijf met een specifieke dienst of produktieproces, kan ik begrijpen. Op dat moment valt er kennis weg die misschien nooit meer terug komt. Het doorstarten van een bedrijf dat een sterke regiofunctie heeft; waar een hele streek van afhankelijk is, dat is normaal dat daar naar gekeken wordt. Maar het doorstarten van bedrijven die produkten maakt of diensten levert die op hetzelfde moment eenvoudig ook door de concurrent gemaakt kunnen worden is onzin. Zeker als door het wegvallen van een dergelijk bedrijf voldoende keus voor de consument overblijft. Dit is een beleid van zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Hiermee laat je slecht bedrijven bloeien en snoei goede kansrijke bedrijven. De BV Nederland is hier niet mee gebaat.

    Rien van Os

  2. kees.hoefnagel schreef:

    Schitterend geschreven stuk van Mark van Delft. Eindelijk zegt iemand wat wij al eigenlijk jaren met z,n allen weten.
    Onze wetgeving in Nederland maakt dit ook nog allemaal legaal mogelijk. Gezonde bedrijven moeten lijdzaam toezien hoe de heren mafioso zich keer op keer failliet laten verklaren om vervolgens weer door te starten.
    Dit kost de staat en indirect ons allemaal klauwen vol geld, de gezonde ondernemer die zijn zaakjes op orde heeft wordt behangen met regeltjes en wetgevingen waardoor het daadwerkelijke ondernemen een beetje ondergesneeuwt raakt.
    Ik ben het er mee eens dat groothandels dit soort praktijken een halt kan toeroepen.
    Zo wordt automatisch het kaft van het koren gescheiden en blijven gezonde eerlijke ondernemers over.
    Dit is beter voor de klant en tevens zal de kwaliteit van ons product hierdoor stijgen.
    Ondanks het feit dat ik een eenmansbedrijf ben, heb ik ook de nodige kritiek op de zogenaamde ZZP ers.
    Ook deze steeds sneller groeiende groep, maakt de markt kapot, vaak zijn dit ongeschoolde mensen die snel geld willen verdienen en dan maar een bedrijfje starten.
    Opdrachtgevers ( vaak particulieren ) denken een vakman in huis te hebben gehaald, maar komen er altijd te laat achter dat ze met een prutser in zee zijn gegaan.
    Ik ben en blijf van mening dat het te gemakkelijk is om in Nederland een bedrijfje te starten, hier zouecht wel wat meer criteria aan gesteld mogen worden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.