De sanitairshowroom heeft het zwaar. Dat heeft niet alleen te maken met prijsdruk en de concurrentie van het web. Aflevering 1 van de showroomdialogen; over de badkamerverkoper en zijn strijd om de gunst van de binnenwandelende, veeleisende klant.

“Goedemorgen”

“Goedemorgen meneer”

“Ik ben op zoek een mooie kraan”

“Die verkopen wij”

“Dat is fijn. Dat zie ik. Wat kunt u mij aanbevelen?”

“Kijkt u gerust rond, en laat het ons weten wanneer we u kunnen helpen.”

“Ik vraag u nu toch al om hulp?”

“Ja, maar u bent aan het orienteren”

“Eh.. Dus?”

“De meeste mensen orienteren op internet. Of in onze folder.”

“Ah, u schrijft enkel de orders?”

“Zo moet u het niet zien. Maar ik ben vandaag alleen in de showroom. Dus..”

“Aha. Naast geen zin ook geen tijd?”

“Zo moet u het niet zien.”

“Hoe moet ik het wel zien dan?”

“*stilte*

Nou, ik heb daar een afspraak zitten.”

“Kijk, de kraan op dit plaatje vind ik wel mooi”

“Nou, die verkopen wij niet.”

“Waarom niet?”

“Die zit niet in ons assortiment, meneer. Bovendien wordt deze te veel op internet verkocht, en ja daar kunnen wij niet tegenop.”

“Ik moet me daar toch oriënteren van u? En dan heeft u het niet?”

“Tja, maar wij hebben weer heel veel andere mooie kranen.”

“Wát heeft u wél dan, wat hier mee te vergelijken is?”

“Nou in dat prijssegment moet u toch echt naar de bouwmarkt meneer. U moet zich voorstellen dat wij deze showroom ook ergens van moeten betalen.”

“Ja maar, ik heb het over de kraan die ik mooi vind. Niet over de prijs hoor.”

“De meeste mensen beginnen over de prijs.”

“Ik vind dit een erg vermakelijk gesprek. Maar ik heb niet de indruk dat dit tot een verkoop gaat leiden. Wat denkt u?”

“We kunnen een afspraak maken, meneer? Dan kunnen we..”

“Ik denk dat ik maar ga.”

“Nou, tot ziens meneer.”

“Ik dacht het niet..”